West Vlaamse Wandelhappening

20° West- Vlaamse wandelhappening te  Heestert 
op Zondag  14 Mei 2017

Een wandeltocht die je laat kennismaken met de charmes van de streek, met afstanden voor oud en jong , 4 - 8 – 12  – 18 – 21 – 25 - 30 en  35 km en ingericht door de “Waterhoekstappers Heestert”.

4 km, Samen met de andere afstanden stap je over de mooi verharde spoorwegbedding.

Een slingerende verkeersluwe weg breng je terug naar Heestert.

GEEN  RUSTPOST en aangepast voor rolwagens.

8 km, Via de mooi verharde spoorwegbedding stap je met alle afstanden naar het oude stationsplein . Hier ga je eventjes alleen op stap langs kerkwegels, om dan terug met de andere afstanden naar de steenbakkersgemeente Moen te wandelen. Rust na 4,2km.

Goed onderhouden kerkwegels  brengen je terug naar Heestert , samen met de 12km stappers.

Aangepast voor rolwagens.

12 km, Ook je stapt zoals de andere afstanden naar het oude stationsplein waar je de kleinere afstanden verlaat. Nu stap je door het mooie natuurgebied, “ De oude Spoorweg” en over de Hoogeleegeweg . Via het kanaal stap je dan over de pannebakkersbrug naar de rustpost na

4,6km in de gebouwen van vervoer Nieuwenhuyse , waarvoor dank. Langs een mooi wandelpad stap je naar en door het Orveytbos, langs het geklasseerd St-Pietersbrugje en over de mooi beboste vaarttaluds van het vroegere kanaal, naar de 2de rust ,9,7km in de school te Moen. Nu nog 3,3km richting Heestert  samen met de 8 km stappers.

18 km, Als 18km stapper neem je samen met 12 en 21km de kleinste afstand naar de 1ste rustpost te Knokke na 4,6km. Van hieruit maak je een lus van 4,4km samen met de 25km stappers over licht golvende wegen en langs de St-Maria-Bernardakerk.Begin de jaren 50 werd deze gebouwd met bakstenen en dakpannen van de toen nog hier aanwezige steen- en dakpannenfabrieken . Een 2de rust na 9 km. Nu stap je zoals alle afstanden naar de rustpost

 in de vrije basisschool. 14,1km staat nu op je teller, en nog 4,3 te stappen langs de vele kerk- en veldwegels die de streek rijk om terug in de startzaal aan te komen.

21 km, Zoals alle afstanden, na een doorsteek door de wijk De Vlaminck kom je op de oude spoorwegbedding die aan het oude stationsplein overgaat van verhard naar een onverhard gedeelte. Dit kleine natuurgebied word goed onderhouden door Natuurpunt  Zwevegem ,       waarvoor dank. Door de omstandigheden, die gaan van zeer droog tot erg nat, vind je daar heel afwisselende flora. Deze spoorlijn hield op te bestaan op 1 april 1960. Nu stap je samen met 12 en18km  de vaarttalud beneden. Hier lag vroeger de 612 m lange scheepvaarttunnel “De Souterrain” die in 1974 verdween. Aan het smalspoorbrugje Pannebakkersbrug is het eventjes klimmen vooraleer je de rustpost bereikt na 4,6km in Knokke.

Vanuit de gebouwen Nieuwenhuyse maak je samen met de 30-35km stappers een 6,9km lange lus in de deelgemeente St-Denijs met zijn vele veldwegels en met panoramische uitzichten.

Terug in de rust na 11,5km

Natuurpaden en het wandelnetwerk “Land van Mortagne” breng je samen met alle afstanden naar Moen om de beentjes  terug te laten rusten na 16,6km. Een lang tegelpad breng je naar de Trimaarzate, een volgend naar de O-L-V-Hemelvaartkerk. Van de vroegere

O-L-V Tenhemelopnemingkerk uit 1500 zijn het laatgotisch koor en 2zijkapellen overgebleven. In 1771 werd er een nieuw eenbeukig schip met westertoren gebouwd. De kerk brande af in 1931, waarna ze werd hersteld.

25 -30-35km, Je stap samen met de andere afstanden over de verharde, later onverharde spoorwegbedding naar de 2de splitsing. Samen met de 30-35km stap je naar het hoogste punt van Heestert en een nieuw aangeplant stukje natuur. Rust na 5,2km in het paveljoentje van de visclub “de Dijkbreukelingen. Een grintweg breng je naar de dreven van het 25ha. groot Banhoutbos en een kronkelende verkeersluwe weg naar Knokkebrug en de Pannebakkersstraat voor een 2de rust na 12,1km. Van hieruit maak je een lus over golvende wegen, de 25 km en 18km stappers nemen de kortste weg aan de splitsing ,terwijl de 30-35km verder omhoog stappen.Verschillende veldwegen brengen je op “ t Hoogstraatje” een heuvelrug tussen het Schelde- en Leiebekken met mooie verzichten. Een dalende aardeweg tot aan de wegkapel “Der 3 linden”. Terug rust in Knokke, de

25km na 16,5 en de 30-35km na 19,0km. Via het Orveytbos en het St-Pietersbrugje stap je samen met de andere afstanden naar het centrum van Moen om te rusten in de plaatselijke meisjesschool,

25km na 21,6 en de 30-35km na 24,1km. Van hieruit stap de 35 km een aparte lus over het kanaal, een lange graswegel laat je genieten van de stilte en de rust.2de rust in de school na 29,3km. 

De 25 km stap samen met de 18-21km via stapstenen en veldwegels naar het einde, terwijl de 2 grootste afstanden stappen langs het onverhard jaagpad en een boerekriere naar de Okkerdries en over de Trimaarzate, de voormalige spoorwegbedding Avelgem-Herseaux  naar het beginpunt vaneze wandelhappening

Iedere deelnemende dame ontvangt een bloemetje,

Hopelijk mag ik je begroeten op deze West-Vlaamse wandelhappening.

Groeten,

de parcourmeester.

 

afstand

Rust Dokkestr

Rust 1x Knokke

Rust 2x Knokke

Rust 1x

Moen

Rust 2x

Moen

Tot einde

4 km

         

4,2 km

8 km

     

4,2 km

 

3,3 km

12 km

 

4,6 km

 

9,7 km

 

3,3 km

18 km

 

4,6 km

9,0 km

14,1 km

 

4,3 km

21 km

 

4,6 km

11,5 km

16,6 km

 

4,3 km

25 km

5,2 km

12,1 km

16,5 km

21,6 km

 

4,3 km

30 km

5,2 km

12,1 km

19,0 km

24,1 km

 

6,2 km

35 km

5,2 km

12,1 km

19,0 km

24,1 km

29,3 km

6,2 km

west-vlaamse-wandelhappening klein 2017


 

Heerlijke zwerftocht door het malse groen in en rond Heestert

Geschreven door op 01-05-2013

Heerlijke zwerftocht door het malse groen in en rond Heestert

De weersvooruitzichten waren goed, het zou een zonnige 1 mei worden. Iedere inrichter weet het, met goed weer heb je een pak meer wandelaars. Het zag er van ’s morgens  al veel belovend uit, zaal Malpertuis kreeg van ’s morgens vroeg al veel volk over de vloer. Mijn wagen stond al een eindje van de vertrekplaats toen ik om even over acht arriveerde, wat later dan voorzien maar dat kwam door het feit dat ik wat moest om rijden wegens een afgesloten brug.  De Waterhoekstappers waren er klaar voor, ik ook. In de Marching stond de 30 km-afstand niet vermeld maar dit leek me toch nog wat teveel, dan maar kiezen voor de 25 km. Ik zou in ieder geval alle rustposten passeren en dat was het belangrijkste.

 

Er wachtte mij een lus van 6,7 km tot in Moen. Heestert is een deelgemeente van Zwevegem. Het was voornamelijk een landbouwgemeente maar Heestert ontwikkelt zich meer en meer tot woondorp. Het duurde niet lang vooraleer ik de kerk en het militair kerkhof voorbij kwam. Van de oorspronkelijke kerk uit 1500 zijn slechts het laatgotisch koor en twee zijkapellen overgebleven. In 1771 werd er een nieuw eenbeukig schip met westertoren gebouwd. De kerk brandde af in 1931 waarna ze werd hersteld. De kerk heet officieel de Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelopnemingkerk. Naast de kerk ligt het kerkhof en ook een Brits militair kerkhof, het Heestert Military Cemetery. Het telt 127 graven van Britse gesneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog, er liggen ook 57 Duitsers begraven. Meteen kondigde zich een eerste kerkwegel aan, het zou niet de laatste worden. Heerlijk was het om tussen de vers omgeploegde velden te lopen op de smalle betegelde paadjes. Mooi om zien hoe de wandelaars zich bevonden op de kronkelende paden. Groen was er ook meer dan genoeg, de lente lijkt eindelijk goed op weg, de talrijke bloemen en ontluikende knoppen en bloesems aan de bomen zijn er het bewijs van. Vanuit de verte vanop een betegelde kerkwegel zagen we de kerk van Moen al opdoemen, de rust kon niet meer veraf zijn. Eerst nog een mooi omwalde hoeve voorbijkomen vooraleer halt te houden in de vrije basisschool te Moen. De stoelen waren al op de koer uitgezet voor de vele wandelaars die straks zouden aankomen en plaats zouden nemen op de speelplaats om even uit te blazen. Het leek me even over 9u nog wat te fris, dan maar binnen gaan om te genieten van een lekkere kop koffie. De eerste 6,7 km zaten er op, dan maar op weg voor de volgende 6,2 km tot in Sint-Denijs.

 

We gaan door het centrum van Moen, dus komen we de parochiekerk tegen met als naam Sint-Eligius. Op de plaats van de huidige kerk liet Sint-Elooi in de 9e eeuw een houten kerk bouwen. Deze Franse bisschop kwam immers naar België om het geloof te verkondigen. Rond de jaren 1100 werd de eerste stenen kerk gebouwd. De Moense kerk werd geregeld geplunderd en in brand gestoken, ook een storm richtte zware schade aan. In 1878 kreeg een hergebouwde kerk haar huidige vorm in neogotische stijl maar in 1918 werd de kerk opnieuw volledig uitgebrand maar in 1921 was ze opnieuw gebouwd. Moen ligt aan het kanaal Bossuit-Kortrijk, we zouden er uitgebreid kennis mee maken. Het kanaal verbindt de Schelde te Bossuit met de Leie te Kortrijk. Het kanaal wordt bijna uitsluitend gevoed met Scheldewater via pompstations te Moen en Bossuit. In 1971 werd het kanaal verdiept en verbreed. De tunnel in Moen werd opengegraven. Ondanks deze werken waren toch veel fabrieken in Moen en Zwevegem genoodzaakt de deuren te sluiten.

 

Via rustige wegen komen we aan de edelhertenfokkerij De Bouvrie in Bossuit (deelgemeente van Avelgem). De fokkerij bevindt zich op een historische hoeve, de Heerlijkheid van Bouvrie (ca. 14e eeuw). ‘Bouvrie’ is een oude benaming voor ‘boerderij’. Het oorspronkelijk Latijnse woord ‘bovaria’ betekent een plaats waar vee gehouden wordt (veehof). Deze historische vierkantshoeve werd al vermeld in 1140. De huidige hoeve ligt op de grens van Bossuit, Sint-Denijs, Moen en Helkijn. De huidige bakstenen constructie dateert uit de 17e eeuw. Er zijn nog restanten van oudere gebouwen in Doornikse natuursteen. De hoeve wordt sinds 1898 bewoond door de familie Bossuyt-Danneels. De boerderij wordt op een duurzame en milieuvriendelijke wijze uitgebaat. De inrichters kregen van de familie de toelating om een stukje privaat te bewandelen, wat de moeite loonde. De aardewegen die zich door het landschap slingeren brachten ons naar de tweede rust, het OC ‘Ter Strye’ in Sint-Denijs en dit na 12,9 km, ik was halfweg.

 

Intussen was ik enkele fraaie boerderijen gepasseerd, veelal met grote ingangpoort. Van in de verte had ik ook al de parochiekerk gezien. Wat haar naam betreft, ligt het wat ingewikkeld. De gemeente telt namelijk twee patroonheiligen, namelijk Sing-Dionysius en Sint-Genesius en ontleent haar beide namen aan deze patroonheiligen, respectievelijk Sint-Denijs (Nederlands) en Saint-Genois (Frans). Daarom heeft de kerk de naam gekregen van Sint-Dionysius en Sint-Genesiuskerk. Op de rustpost in Sint-Denijs kwamen enkel de drie grootste afstanden langs, het ging er dus wat rustiger aan toe. De volgende lus zou er een van 7,1 km worden, richting wijk Knokke. Opnieuw ging het langs boerderijen neergezet in een golvend landschap vanwaar je niet alleen een blik kon werpen op tractors die de velden aan het omploegen waren maar ook op de Kluisberg die in de verte de neus aan het venster stak. Het was opnieuw genieten van fauna en flora langs het parcours. Wat kunnen gewone veldbloemen en vee in een wei toch mooi zijn. Zo kwamen we het Mortagnebos binnen. Ik maakte van de mogelijkheid gebruik om een extra lus langs en door het bos te volgen, op deze km zou het ook niet meer aankomen en meer dan de moeite alleszins.

 

Het Mortagnebos werd in 1971 aangeplant, het is dus een relatief jong bos en een mooi voorbeeld van een geslaagde bebossing van voormalige landbouwpercelen. Na het beëindigen van de pacht van landbouwgebied besloot de eigenaar, het OCMW van Kortrijk, om het te bebossen. Men heeft een 20-tal percelen met ca. 25.000 loofbomen beplant. Begin jaren ’90 werd het bos opengesteld voor het publiek. Sinds 1993 is het Agentschap voor Natuur en Bos verantwoordelijk voor het beheer van het Mortagnebos. Heel wat verschillende boomsoorten werden er aangeplant zoals wilg, zomereik, es, Amerikaanse eik, beuk en populier. De naam Mortagnebos komt van ‘De heerlycheede van het Mortansche’, het 18e eeuwse landgoed van het Onze-Lieve-Vrouwhospitaal dat zich bevond op de plaats van het huidige bos. In de Cominnestraat nemen we het ijzerten hekken om dan via een klimmetje het 30 ha groot ‘Orveytbos’ te bewandelen. Het Orveytbos is een nieuw bos, dat op het einde van de jaren 1980 werd aangelegd op een oud kleistort. Naast bos vind je er ook hooilanden, struiken en poelen.

 

Daarna ging het richting oude spoorwegberm Kortrijk-Ronse. Deze spoorweg werd geopend in 1869, door de verbreding van het kanaal Bossuit-Kortrijk werd hij in 1960 afgeschaft. De oude spoorwegberm (grondgebied Moen) is intussen uitgegroeid tot een natuurgebied van 5 ha. Dit stukje natuur vormt samen met het Orveytbos en de vaarttalluds een aangenaam wandelgebied ook al is het smal en kwetsbaar. Dit natuurgebied wordt beheerd door Natuurpunt vzw. De volgende rustpost in Knokke-Zwevegem is dan heel dichtbij. De parochiezaal Zwevegem-Knokke zit stampvol, alle afstanden komen er immers langs. Het is onmogelijk om een groepsfoto te nemen van de medewerkers, telkens staat een rij dorstige wandelaars aan te schuiven. 19,9 km heb ik op de teller, na een wat langere rustperiode maak ik me op voor de laatste lus van 5,2 km tot aan het eindpunt.

 

We stappen de Maria-Bernardakerk voorbij. Ondertussen is het aangenaam lenteweer, de vele wandelaars genieten er van. Zwevegem-Knokke is van oudsher een wijk van Zwevegem. De wijk Knokke heeft zijn eigen parochiekerk, gewijd aan Sint-Maria Bernarda, kloosternaam van Bernadette Soubirous (Lourdes). De kerk werd in 1953 gebouwd. Het is een neo-romaanse driebeukige kerk. Knokke ligt aan het kanaal Kortrijk-Bossuit, langs de N8. We staken de afgesloten brug over en kwamen langs het kanaal terecht via een steil klimmetje langs de vaarttaluds. Deze taluds (schuin aflopende kanten) zijn ontstaan bij de verbreding van het kanaal Kortrijk-Bossuit om het hoogteverschil te overbruggen. Dat hoogteverschil bestaat uit een hoge heuvelkam die de waterscheidingslijn vormt tussen het Leie- en Scheldebekken. In plaats van de tunnel werd nu de heuvelkam doorsneden zodat een diepe vallei ontstond. De oppervlakte bedraagt ongeveer 15 ha aan beide kanten van het kanaal te Moen. Het is haast niet te geloven dat uit een afgegraven stuk grond een van de mooiste bloemenweiden uit de streek ontstond, vooral in deze tijd van het jaar een streling voor het oog en de camera. Dan krijgen we terug een stukje oude spoorweg. Daarna gaat het licht dalend over het verharde wandel- en fietspad naar Heestert. Via een doorsteekje door wijk De Vlaeminck kom ik aan de eindcontrole, mijn 25 km zitten er op.

 

Einde van een zeer aangename zwerftocht doorheen het malse groen dat vooral de deelgemeente Moen rijk is zonder de vele, aangename trage wegen te vergeten in en rond Heestert. 2314 wandelaars waren om 15u de inschrijftafel van deze wisselbekertocht gepasseerd wat als een groot succes mag bestempeld worden. De unanimiteit onder de wandelaars was groot: een prachtwandeling. Niks dan lof voor de parcoursbouwer en de vele medewerkers die gezorgd hebben voor een hoogstaand wandelevenement. Het vrouwelijk gedeelte van de wandelaars was ook heel tevreden met het bloemetje dat ze meekregen als vroege moedertjesdag (vroeger vond de wandeling plaats op Moederdag).Tot nog eens.

Tekst Frans D'Haeyere

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

Tuesday the 20th. Waterhoekstappers Heestert
Free Joomla 2.5 templates by New Poker Reviews
" Design AWAL"