Guldensporentocht

guldensporentocht klein 2017



 

2016 guldensporentocht



 

Verslag Guldensporentochten in Avelgem

Guldensporentochten in Avelgem

Het heeft wat gedruppeld deze morgen als ik in mijn wagen stap voor een ritje naar Avelgem. Weeral richting Vlaamse Ardennen zal je gaan denken; juist maar eens je verleid bent door deze mooie streek geraak je er niet meer van af. Wie de site van Marching heeft gelezen weet ondertussen dat de start plaats heeft in Sporthal Ter Muyncken en niet in Basisschool De Toekomst zoals in het boek vermeld. Geen nood we waren op de hoogte en vinden dan ook vlot de start.

De organisatoren hadden trouwens enorm veel moeite gedaan om de parkingmogelijkheden aan te duiden en hier kunnen veel verenigingen ook lessen uit leren. Ook op een 500 m van de start was een volledige parking "gereserveerd” speciaal voor de wandelaars. Deze wandeling is tevens het 5° luik van de Wandeltrofee West-Vlaanderen en daardoor is het aanbod zeer uitgebreid tussen 7 en 60 km. Ik kies voor de 30 km, maar zal later de lus in Kwaremont niet lopen(wegens tijdsnood) zodat ik in feite de 25 km wandel. Na de traditionele foto van de medewerkers van organiserende club de Waterhoekstappers ga ik op stap. Quasi onmiddellijk is de trend van de wandeling gezet. Het zou een groene wandeling worden. We lopen door het Millenniumbos een mooi stukje groen dat lelijke bedrijfsgebouwen verbergt, en dat ons via de oude spoorweg naar de IJzerwegbrug brengt. Een pracht van een brug, 92 meter lang en 163 ton zwaar,  die alleen voor voetgangers en fietsers werd aangelegd en in feite de verbinding is tussen West-Vlaanderen en Henegouwen en loopt over de Schelde. Tussen groen lopen we nu verder richting Orroir en dwarsen het piepkleine La Rhosnes, een uit de kluiten gewassen beek die zich in de omgeving van Avelgem in de Schelde stort. Aan de einder  zien we de Electriciteitscentrale van Ruien die op deze wandeling een constant gegeven was. We maken al vlug kennis met een uitloper van de Kluisberg, l’Enclus du bas, vrij vertaald: de voet van de Kluisberg. Toch een kuitenbijtertje als je het mij vraagt maar wondermooi als je boven bent.

        

De lange afdaling leidt ons door de Turkenhoek, over de oude spoorwegbedding en enkele groene paden naar de eerste rustpost: de kantine van KFC Kluisbergen(6.1 km). Na de rustpauze trekken we door Ruien en komen we ook aan de grot van O.L.V. van Lourdes voorbij, opgericht door de kerkfabriek in 1937 en dit ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Belgische Boerinnenbond. Het gaat nu stilaan naar omhoog en al vlug zitten we in het prachtige Kluisbos. Dit prachtige 300 hectare grote Kluisbos ligt pal op de taalgrens en voor 2/3 op grondgebied Kluisbergen. “Als een groene theemuts prijkt het Kluisbos op de top van de Kluisberg” lees ik op een site van Natuur en Bos, en dit kon niet mooier verwoord worden. Meteen is de 141 meter hoge Kluisberg één van de pronkstukken van de Vlaamse Ardennen.  De weg gaat voortdurend op en neer en we komen onder andere voorbij aan de Liefdesbron, zo genoemd omdat het hier blijkbaar heerlijk vertoeven is met je geliefde. In de koelte van het bos op een warme dag, je weet wel… Maar ook de bron is belangrijk. Het is één van de vele zones in het bos waar het grondwater bovengronds komt en in talloze kleine heldere bronbeekjes en door smalle ravijntjes de Kluisberg naar beneden stroomt. Eens boven aan de Vierschaar begint een lange, welverdiende, afdaling. Maar om in Kwaremont te geraken volgt een nieuwe kuitenbijter, bijna recht omhoog, de drukke rijksweg over naar het Kwaremont-plein.  In de schaduw van de Sint-Amanduskerk ligt de tweede rustpost (12.5 km), het Hof ter Kwaremont. Een prachtige vierkantshoeve, met een prachtig terras, een ideale plaats om even te verpozen en tevens knooppunt van verschillende lussen op de grote afstanden. Zoals hoger vermeld laat ik hier de lus van +/- 5 km vallen daar ik in tijdsnood gekomen ben. Familiale verplichtingen je weet wel…

        

Na een korte ravitaillering begint een lange afdaling, we lopen even langs de drukke N36 en duiken dan rechts de velden weer in. Volgende bezienswaardigheid op deze wandeling is het Paddenbroek. Dit natuurreservaat op grondgebied Berchem is 14 hectare groot en was een waterwingebied dat in de jaren ’80 werd opgekocht door de gemeente Kluisbergen. Het moerassige gebied wordt beheerd door Natuurpunt en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. In feite is het een restant van de oude loop van de Schelde, die er moerassige gronden achterliet. Het Paddenbroek bestaat in hoofdzaak uit een stervormige waterpartij met een centrale waterpartij en acht beken. Het is een belangrijk broedgebied voor padden en ook vele vogels komen hier op bezoek zoals de porseleinhoen, de tafeleend, de tureluur, de wintertaling en de watersnip. Je wandelt er door het riet op een knuppel –of plankenpad en je komt er zowaar ook een ezel tegen. Na het dwarsen van het voetbalterrein van Kluisbergen Sportief lopen we nu een heel eind over een oude spoorwegbedding tot aan de electriciteiscentrale van Ruien. Het is een voormalige thermische kolencentrale gebouwd in 1958 en was lange tijd de voornaamste en vooral grootste elektrische en thermische centrale in België. In 2013 werd ze echter stilgelegd wegens niet rendabel en dit was ook een pluspunt voor het milieu, daar ze ook de grootste CO² uitstoot had van het land. De majestueuze site blijft toch het landschap beheersen. Na een 2° passage in de voetbalkantine(20.1 km) lopen we richting Schelde over de befaamde brug van de Waterhoek. Waarschijnlijk zegt de “Teleurgang van de Waterhoek” van onze Stijn Streuvels je wel iets en ben je geen lezer, dan werd je netvlies zeker geprikkeld door de weelderige boezem van Willeke van Amelrooy in de film “Mira”, de verfilming van het bovenvermelde boek. Mijn netvlies wel…. We volgen de Schelde en een oude Schelde-arm en bereiken de Oude Scheldemeersen. Dit prachtige gebied wordt begrensd door onder andere de oude spoorwegbedding, de huidige Schelde, de Ruggestraat en de Rijt en bestaat uit afgesneden meanders  en de lager gelegen Scheldemeers. Een gebied waar terecht aandacht wordt gevraagd van de regering, meer specifiek van Joke Schauvliege, onze minister van Omgeving, Natuur en Landbouw. Uiteindelijk bereiken wij terug Ter Muyncken. Deze prachtige wandeling(chapeau aan de parcoursmeester Ludwig) en de puike organisatie van de Waterhoekstappers hebben mij enorm aangesproken en de opmerkingen van de 1030 deelnemers waren ook zeer positief. Persoonlijk dank ik het bestuur voor het onthaal en de medewerking en maak alvast afspraak voor het volgende evenement namelijk: de Waterhoektocht op 4 oktober in Otegem. Tot wandels, Luc!

        

Verslag: Luc Bossuyt 

tn wandelgazette

 

Geniet mee van enkele sfeerbeelden: 

Fotoreportage (Luc Bossuyt) 


Fotoreportage (Willy Palmkoeck) 


 

guldensporentocht bernard 2013 1

 


Door golvend landschap tussen Schelde en Leie

Geschreven door op 29-06-2013

Door golvend landschap tussen Schelde en Leie

Door het golvend landschap tussen Schelde en Leie organiseerde de succesrijke wandelclub Waterhoekstappers Heestert vandaag haar Guldensporentocht vanuit Avelgem.  De wandeling kaderde tevens als 5de luik van de West-Vlaamse wandeltrofee , daarnaast kon men er deelnemen aan het project Sportief Wandelen.

Zo’n 180 lange afstand wandelaars waren ons reeds voor als we onder een bewolkte hemel klokslag 8.00 uur basisschool de Toekomst betreden. We opteren voor de 30km, waarbij we net na de start een stukje Mira wandelroute doorheen een vrij modderige wandeldreef betreden. Avelgem had de nacht voordien te kampen met grote hoeveelheden neerslag, dit zou zich duidelijk laten voelen op meerdere plaatsen in de omloop. De Mira wandelroute kwam er onder impuls van de landbouwraad van Avelgem. Het traject laat ons kennismaken met een afwisselend landschap rond de dorpskern van Avelgem en de prachtige Scheldemeersen.

 

We komen onder andere voorbij het huisje van Mira, het hoofdpersonage uit Stijn Streuvels ‘ Teloorgang van de waterhoek ‘. Tal van boerenslagen en kerkwegels laten ons het gave uitgestrekte Scheldelandschap verkennen. Groene pareltjes als ‘ coupure Deweer ‘ en de Avelgemse kouters geven al hun geheimen prijs. Dienen hierna de drukke Oudenaardsesteenweg te dwarsen, waarna we opgenomen worden midden een vinkenzetting. De vinkensport kent in West- & Oost-Vlaanderen nogal wat liefhebbers , doch niet zo ideaal uiteraard wanneer achter hun rug een meute wandelaars voorbijkomen. Via een kanjer van een voetweg bereiken we na een kleine zeven kilometers de gemeenteschool van Kerkhove voor een eerste rust.

  

Na een pauze gaat het via de Scheldebrug, Oost-Vlaanderen binnen. De Schelde oevers laten ons reeds uitkijken op de glooiingen van de Vlaamse Ardennen. Doch dienen eerst Berchem, een deelgemeente van Kluisbergen te kruisen. De dorpskern is beschermd als dorpsgezicht. Stappen voorbij enkele mooie herenhuizen en de gerestaureerde OLV van de Camelberg kerk. Lopen het dorp uit via enkele natte veldwegen. Dwarrelen wat rond de flanken van de Patersberg , maar de top wordt links gelaten. Doorheen het Feelbos kiezen we resoluut de richting uit van kunstenaarsdorp Kwaremont. De bosrand uit kijken we neer op enkele fraaie landschappen. Een opschrift op een rustbank ‘ op de gekleurde achtergrond het witgekalkte kerkje van Kwaremont ‘ spreekt tot de verbeelding. En dan mogen we ons opmaken voor een noestige beklimming van de bonkinge Kwaremont kasseien.

 

Geleund tegen de dorpskern mogen we rusten in het ‘ Hof ter Kwaremont ‘, een prachtige vierkanthoeve van de familie Deveneys. Een der best bewaarde hoeves in de Vlaamse Ardennen. Met veel zorg werd de hoeve onderhouden en bewaard in authentieke staat, een monument in dit karaktervolle dorp en een stille getuige van de harde boerenstiel van weleer. In de gerenoveerde koeienstal genieten we van een overheerlijke tas soep. We hadden dit wel verdiend na 15 lastige kilometers. Genieten van het panoramisch uitzicht stappen we met de twee grootste afstanden over de flanken van deze Kwaremont kuitenbijter naar de Paddenbroek. Een 14 ha. groot natuurgebied, dat in de jaren 80 als waterwingebied werd opgekocht door de gemeente Kluisbergen. Het moerassige gebied wordt tegenwoordig beheerd door Natuurpunt, het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen en de gemeente Kluisbergen. Het Paddenbroek vormt een restant van een oude Schelde meander en bestaat in hoofdzaak uit een stervormige waterpartij en acht beken. 

  

Uitkijkend op het pas ingezaaide voetbalplein van Kluisbergen sportief , zetten we deze pittige wandeling verder. Mogen na een goeie 20km andermaal rusten in Kerkhove. Van opklaringen is helemaal geen sprake, integendeel het begon zowaar harder te regenen als we het domein Schelde-arm Kerkhove binnenstappen. Leuk zomertje zouden we zeggen ! Een verkeersluwe weg brengt ons andermaal langs een heerlijk stukje groene long. De oevers van de Schelde uitkijkend op de jachthaven ‘ Kloron ‘ vormen een heuse verademing. De silo’s van het toonaangevend veredelingsbedrijf Clovis Matton , een producent van zaaigranen staan er in schril contrast. Het gaat Waarmaarde uit , alwaar een graspad ingeleide doet langs de Rijstgracht. Dwarrelen nu wat rond de wijk Rugge , beter gekend als de Waterhoek. Het was hier dat Stijn Streuvels zijn inspiratie vond voor het boek. En wellicht ook de plaatselijke Waterhoekstappers. Net voor Avelgem krijgen we de keuze tussen natuur en gewone weg. De nacht voordien diende parcoursmeester Ludwig nog een kleine aanpassing te doen. De felle regen zorgde er immers voor dat een prachtig stukje geboortebos herschapen werd in een ware modderpoel.

 

Meer dan voldaan bereiken we na precies 30.4 km opnieuw de basisschool de Toekomst. We konden terugblikken op een bijzonder mooie en verzorgde tocht doorheen het fraai glooiend Scheldelandschap. Een dikke proficiat aan de parcoursbouwer, de vele medewerkers en de Waterhoekstappers uit Heestert in het algemeen voor dit prachtig wandelevenement. Ondanks het mindere weer konden de inrichters best tevreden zijn met de 1028 wandelaars. We kijken al uit naar zondag 20 oktober, wdan staat de Waterhoektocht op het programma. Vanuit de rustige gemeente Otegem met zijn vele kerk- en veldwegels, wacht een licht golvend en landelijk parcours aan de voet der Vlaamse Ardennen. Ontdek de streek waar ooit Stijn Streuvels leefde, werkte en schreef. Ideale herfstwandeling voor jong en oud.

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

Friday the 20th. Waterhoekstappers Heestert
Free Joomla 2.5 templates by New Poker Reviews
" Design AWAL"